تبلیغات 
سایه ها گزمه ی مرگند، زبان بر بندید
مقصد آهسته بپرسید، کسان می شنوند
پر مگویید که صاحب قفسان می شنوند
گردباد است که پیچیده به خود می خیزد
از پس گردنه ی کوه احد می خیزد
دشت سر تا قدم از خون کسان رنگین است
"محمدکاظم کاظمی"
مقدمه:
این چند روز در کوچه و خیابان، تاکسی یا میان دوستان در صف نان؛ آدمهای باجنبه و مکالماتشان و شاید رفتارهایشان توجهام را جلب کرد. باجنبه برای شوخی و دست انداختن نه! بلکه برای «برخورد متمدّن در روابط زن و مرد» با الگوبرداری از «ویژگیهای مثبت جوامع دیگر» آمریکایی صفت «که بدون هیچ مشکلی در کنار هم کار، بازی و در کل زندگی میکنند» به جهت از بین بردن «مرزهای واهی موجود در جامعه خرافاتی ایران» و «احقاق حق در آزادیهای پوششی و رفتارهای اجتماعی زنان»
گزیده:
گزارشهای ثبت شده
پلیس آمریکا در سال ۲۰۰۶ نشان دهنده دویستوسیودوهزارونهصدوشصت
مورد تجاوز به زنان بوده است.
در سال ۲۰۰۶ تقریباً هر
چهار روز یک بچه در آمریکا به دلیل آزار و اذیت جنسی کشته شده است.
دپارتمان سلامت و خدمات
انسانی آمریکا صدوسییوپنچ هزار مورد گزارش تجاوز به کودکان را در سال ۲۰۰۶ ثبت
کرده.
مردم آمریکا در سال ۲۰۰۷
شاهد تولد یکمیلیون وهفتصدوچهاردههزار و ششصدوچهلسه کوک نامشروع بودند.
سال ۲۰۰۷ از هر ۱۰ کودک متولد شده ۴ کودک نامشروع یا بدون پدر بود و این مقدار ۲۶٪ بیشتر از سال ۲۰۰۲ بود.
در آمریکا ۸۶٪ از بارداری های دختران نوجوان (کمتر از بیست سال) ۶۰٪ از بارداریهای دختران جوان (۲۰ تا ۲۴ سال) و ۳۳٪ از زنان (۲۵ تا ۲۹ سال) بدون ازدواج رخ میدهد.از هر پنج دختر دبیرستانی
(۱۴ تا ۱۷ سال) آمریکایی یک نفر به سوال «آیا تاکنون مجبور به ارتباط جنسی شده
اید؟» جواب مثبت میدهد.
در آمارهای سال ۲۰۰۹بین
کشور های جهان بیشترین تعداد تجاوز را به ترتیب آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان،
روسیه و سوئد داشته اند.
از هر پنج دختر مجرد ۱۵
تا ۴۴ ساله آمریکایی تنها یک نفر باکره است.
در آمریکا ۴۱٪ مادران تنها، اصلاً ازدواج نکرده اند و ۷۰٪
خودکشیهای زود هنگام از میان بچه های مادران تنهاست.
در آمریکا از سال ۱۹۴۰ تا
سال ۱۹۹۴ میزان بچههای متولد شده در دوران تجرد (حرامزاده) نسبت به کل نوزادان از ۱۱٪ به ۳۰٪ رسیده است
از میان هر سه زایمان
زنان آمریکایی ۲۰ تا ۳۰ سال یک نوزاد نامشروع متولد میشود.
در سال ۱۹۹۵ از میان زنان
کمتر از ۳۰ سال آمریکایی که ازدواج نکرده بودند ۴۰٪ حداقل یک بارداری نامشروع داشت.
از این دست اطلاعات بسیار
است. برای موارد بیشتر و دسترسی به منابع اصلی به پیوندهای زیر بروید ...
بازخوانی نظرات منتشرشده احمدینژاد در مورد ولایت فقیه؛
عملکرد محمود احمدی نژاد در شش سال گذشته یعنی از ایام انتخابات نهم ریاست جمهوری تاکنون در تبعیت از رهبر معظم انقلاب اسلامی و اصرار بر این تبعیت که سبب شده بود بسیاری دولت وی را دولت رهبری و ولی فقیه بنامند موجب شده است تا ابهامات و سوالات جدی در مورد نحوه واکنش رئیس جمهور به مخالفت رهبر معظم انقلاب با استعفای وزیر اطلاعات بوجود آید.
حمایت احمدی نژاد از مواضع رهبر معظم انقلاب و تلاش شبانه روزی وی برای تحقق خواستههای ایشان در طول دوران مسئولیت احمدی نژاد به حدی بود که موجب شد رهبر معظم انقلاب در جریان مناقشات پر تنش پس از انتخابات و در مقابل گلایه برخی از مسئولین نظام از نزدیکتر بودن نظر احمدی نژاد به ایشان در مقابل نظر هاشمی رفسنجانی در اداره نظام خبر دهند.
پشتیبانی همه جانبه رهبری معظم انقلاب از دولت نهم نیز که بارها و بارها و به کرات و به دلیل پافشاری این دولت بر اصول اساسی انقلاب همچون استکبار ستیزی، فساد ستیزی، اشرافیت ستیزی، ولایت مداری و مردم داری و خدمت به مردم محقق شده بود به عنوان مدال افتخاری برای دولت احمدی نژاد و حامیان وی که عموما از مردم عادی و مستعضف جامعه بودهاند به شمار میرفته و میرود.
با اینحال عملکرد سوال برانگیز احمدی نژاد در ماجرای عزل و نصب وزیر اطلاعات و ماجراهای حول آن و همچنین ظهور برخی نگاههای انحرافی در دولت دهم در عرصه فرهنگ و اخیرا در عرصه سیاست خارجی سبب شده است تا نگرانیهایی جدی برای دوستداران انقلاب اسلامی در این زمینه به وجود بیاید. بر همین اساس به نظر میرسد بازخوانی برخی سخنان و نظرات احمدی نژاد پیرامون جایگاه ولایت فقیه در نظام اسلامی برای تایید این نگرانیها خالی از لطف نباشد مواضعی که بر مبنای آن خیل مشتاقان انقلاب اسلامی را به پای جریان احمدی نژاد آورده و جریانی انقلابی با عنوان احمدی نژادیها را شکل داده است:
من در اینجا میخواهم روى این مسئلهى خلاف اخلاق حركت كردن تكیه كنم.
فضاى اهانت و هتك حرمت در جامعه، یكى از آن چیزهائى است كه اسلام مانع از آن است؛ نباید این اتفاق بیفتد. فضاى هتك حرمت، هم خلاف شرع است، هم خلاف اخلاق است، هم خلاف عقل سیاسى است. انتقاد، مخالفت، بیان عقاید، با جرأت، هیچ اشكالى ندارد؛ اما دور از هتك حرمتها و اهانتها و فحاشى و دشنام و این چیزها. همه هم در این زمینه مسئولند. این كار علاوه بر اینكه فضا را آشفته میكند و اعصابِ آرام جامعه را بههم میریزد - كه امروز احتیاج به این آرامش هست - خداى متعال را هم از ما خشمگین میكند. من میخواهم این پیامى باشد به همهى آن كسانى كه یا حرف میزنند، یا مینویسند؛ چه در مطبوعات، چه در وبلاگها. همهى اینها بدانند، كارى كه میكنند، كار درستى نیست. مخالفت كردن، استدلال كردن، یك فكر سیاسى غلط یا یك فكر دینى غلط را محكوم كردن، یك حرف است، مبتلا شدن به این امرِ خلاف اخلاق و خلاف شرع و خلاف عقل سیاسى، یك حرف دیگر است؛ ما این دومى را به طور كامل و قاطع نفى میكنیم؛ نباید این كار انجام بگیرد. متأسفانه بعضى این كار را میكنند. من بخصوص به جوانها توصیه میكنم. بعضى از این جوانها بلاشك مردمان بااخلاص و مؤمن و خوبى هم هستند، اما خیال میكنند این وظیفه است؛ نه، من عرض میكنم این خلاف وظیفه است، عكس این وظیفه است.
البته از نفوذها، از اغواهاى شیطانى دشمنان، از دخالتهاى دشمنان هم نباید غفلت كرد. همان طور كه امام بارها میفرمودند، گاهى اینجور افراد وارد اجتماعات پرشور و مؤمن و مخلص میشوند و آنها را به یك سمتى و یك حركتى میكشانند؛ از این هم نباید غفلت كرد؛ هم غفلتهاى ناشى از احساساتى شدن، هم ناشى از ندیدن دستهاى دشمن. بنابراین من بخصوص از جوانها میخواهم كه نگذارند این فضاى غیبت و تهمت و فحاشى و هتاكى و شكستن حرمتها ادامه پیدا كند. وقتى كه ادامه پیدا كرد، طبعاً همان طور سرایت هم میكند - مثل بیمارى مسرى - ناگهان مىبینید مثلاً در نمازهاى جمعه كه محل خشوع و ذكر و توجه است، یك چنین چیزهائى گاهى احیاناً دیده میشود، كه غلط اندر غلط است. انسان اگر چنانچه آن خطیب نماز جمعه را قبول ندارد، خب، اصلاً پاى خطبهاش نمىنشیند، به او اقتداء هم نمیكند، مىآید بیرون. یا حتّى گاهى اوقات در درسها، در محیطهاى علمى و درسى از این چیزها دیده میشود؛ كه اینها غلط است، مضر است و مخالف مصلحت انقلاب است؛ اینها همان ضربه زدن و شكاف ایجاد كردن و تَركدار كردن هیئت عظیم و شفاف و باشكوه نظام اسلامى است كه دارد با قدرت حركت میكند و پیش میرود.
